خاطرات خط خطی

زمان هخامنشیان هنگام فتح یک منطقه بر اثر یک اشتباه فرمانده افسار جنگ دست دشمن افتاد و ایران شکست خورد و فرمانده جنگ اسیر شد.طبق مقررات فرمانده باید اعدام میشد تا دیگر خطری منطقه را تهدید نکند.سردار دشمن به هنگامیکه فرمانده ما دست و پا بسته آماده کشته شدن بود سر رسید و از وی پرسید:به عنوان آخرین خواسته ات از ما چه میخواهی؟فرمانده کمی فکر کرد و گفت:فقط میخواهم کتبا به من قول بدهی که مرا لب تشنه نمیکشی....سردار دشمن کمی به فکر فرو رفت و سپس پذیرفت و یک نوشته ی کوتاهی نوشت و پای ان را مهر زد که قبل از مرگ به فرمانده ایرانی آب می دهند...چند دقیقه ی بعد یکی از سربازان با پیاله ی آبی برگشت و آن را جلوی فرمانده ایرانی گذاشت و خواست تا آب را بنوشد.فرمانده از روی قصد چون دست و پایش بسته بود به هنگامی که میخواست جرعه ای از اب بنوشد دهانش را به لبه ی پیاله زد و ظرف برگشت. سردار دشمن کمی عصبانی شد و دوباره دستور داد آب بیاورند این بار هم همین اتفاق افتاد پند بار این ماجرا تکرار شد تا اینکه سردار دستور داد فرمانده را زندانی کنند و یک هفته بعد دوباره مراسم اعدام فرمانده را برپا کردند و این بار دستانش خاطرات خط خطی...

باران بارید و باهم وسط کوچه چشمانمان را بستیمباران بارید و همه را ساکت کردیم تا فقط صدای او باشد که گوشمان را نوازش میکند...باران بارید و چترها رو بستیمباران بارید و دویدن را شروع کردیم...باران بارید و دوباره پریدیم تو چاله ها تا بیشتر قطرات باران را نفس بکشیم...باران بارید و همه چیز را دور ریختیم و از ته دل بلند بلند خندیدیم...باران بارید و قلب هایمان را دوباره برق انداختیم...باران بارید و معجزه ی خدا را تماشا کردیم....باران بارید و به همه ی مشکلات دنیا پوزخند زدیم...باران بارید و فقط باهم عشق کردیم...باران بارید و نفس های همزمانمان را تجربه کردیم...باران بارید و زندگی را دوباره شروع کردیم.... پ.ن:خدایا عاشقتم...خیلی بارونت عشقه!پی تر نوشت:دیشب حسابی تو بارون دویدم همون جا این متنو نوشتم...پی ترین نوشت:چتراتونو ببندین برین زیر بارون...خیلی مخلصم رفقاپی ترترین نوشت:بچه ها تو امکانات وب میتونین اهنگو پلی کنین که همزمان که دارین میچرخین اینجا اهنگ براتون پلی شه خاطرات خط خطی...

رفقا این پست صرفا شخصیه ولی دلم نیومد نذارم...

ولی چون یه خورده به جو اینجا نمیخوره پرایوت میذارمش و اگه خواستین بخونین بگین رمزو بدم بهتون...

خاطرات خط خطی...

خوشبختی یعنی امروز!

یعنی امروز که جلوی چشمم عشق ترین معلم دنیا ازت تعریف کنه(اشک شوقه به خدا)

درخواست رمز بنمایید تا بگم چی شدهالبته رمز همون رمز پست قبلیه ها اگه دارین نپرسین

بابا خب شاید کسی دوس نداشته باشه تو یه پابلیک بلاگ از موضوع شخصی نویسنده لذت ببره

خاطرات خط خطی...

رفقا به خاطر مشغله های این روزام حقیقتا وقت نکردم رو ویتامین پلاس وقت بذارم برا همین بازم از پیج مشاور گلم مایه گذاشتم و کپشن پست آخرشو جهت خالی نبودن پست کش رفتم......آروم باش و رها...آروم باش وقتي بخشي از وجودِ خدايي...آروم باش و سعي نكن از عقربه ها جلو بزني...آروم باش و به صداي قلبت گوش كن...بذار اتفاق خوب خودش بيفته...بدون حرص، بدون نگراني...آروم باش و چايِ قند پهلوتو بخور...نفس عميق بكش...فردا باز هم خورشيد طلوع ميكنه(متن بالا رو از پیج مشاور جون کش رفتم بقیه ش کار سلول های خاکستری مغز خودمه)به روزگار دقت کن ببین خودش داره یادت میده که همیشه میشه امیدوار بود.فکر کن بعد طوفان باز خورشید نورافشانی میکنه.ببین بعداز طغیان بازهم ساحل آروم قشنگ میشه.ببین بعد از قطع شاخه ای از درخت شاخه ای دیگه باز رشد میکنه....اگه خدا بهت گفته اشرف مخلوقاتی اگه بهت گفته توانایی هات از همه بیشتره پس قطعا اگه خورشید باز هم میتونه بعد از یه روز طوفانی دوباره نوافشانی کنه،تو بی شک میتونی بعد از زمین خوردن بلند شی.اگه گل دوباره بعد از خم شدن ساقه اش میتونه دوباره صاف و تروتازه شه مطمئن باش تو خیلی بهتر خاطرات خط خطی...